naalala pa ba nuong tayo'y nagsasama. namamasyal tayo sa Luneta kahit walang pera. Magkaakbay at magkahawak kamay. Hindi man lang dumapo satin ang kagutuman dahil sa sobrang kain ng suman. Lagi mo akong hinahagkan at galit ka kung mapasulyap sa iba. sarap ng buhay noon, lagi tayong masaya. pinagluluto kita ng ginataang laing at langka na may sili. magkasabay din tayong kumain ng kamote at linupak ang paborito mo nga ay chicharong bulaklak kahit sobrang laklak ko at sumuka sa paginom ng alak nandoon kaparin saking tabi. Ngunit lumipas ang panahon ng may meet kang foreigner na may Laptop at hi tech na cellphone, bigla nagbago ang ihip ng hangin iniwan ako nang iisa at basabasa sa ulan, nag bago ka nga. naghintay parin ako ng mahabang panahon hangang sa ilabas ang bagong Iphone wala ka parin sa home. hangang ngayon kahit nasa ilalim ako ng tree listening to my MP3 wala ka paring paramdam. sana mabasa mo to kahit nasa auto ka at maalala mo si manoy na paborito ang chips ahoy. aliw parin ako sa'yo o giliw ko.
Isa lang masasabi ko sa blog mo kabayang gerry.. naks! ayos ha... hehehe.. masarap pa naman yung fishball ngayon diyan sa Luneta.. hayyyssss.. sana nga no.. magkahawak hawak ang kamay sabay punta sa harap ng DFA.. .. ... .. ..
